Anıtkabir ziyaretimizi yaptık, tören sırasında halk anıtkabire alınmadı(özel tarihte ilk defa gittim) tören sonrası "önemli" kişiler çıktıktan sonra Çevik yavaş yavaş çekilmeye başladı ara sıra durup 2dk daha filan dediler ama bastırınca tamamen çekildiler(gerçi çeviğin daha önce gördüğümüz çevikle alakası yoktu, kask maske vs yoktu gayet insancıl tiplerdi, 2 tane toma vardı). Kalabalığı gördüğümüzde biraz moralimiz bozuldu beklediğimizin çok altındaydı, içeriye girdiğimizde gördük ki esas kalabalık diğer kapıdaymış, biz çıkarken hala akın akın insan geliyordu yas günümüzde olabildiğince mutlu ayrıldık.

"Beni görmek demek mutlaka yüzümü görmek demek değildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu yeterlidir."

M.Kemal Atatürk

 

Saygı ve Özlemle anıyoruz.

Bunlarda izmirden görüntüler;

Denizin üzerinde oluşturulan su perdsine Atatürk'ün at sürerken görülen silüeti yansıtıldı.

 

Ne kadar  ayrıştığımızın bir göstergesi:

Bir tarafta bunlar

http://fotogaleri.hurriyet.com.tr/galeridetay/75358/2/1/25090118/10-kasimdan-ilginc-kareler-2013

Diğer tarafta bu

http://i.milliyet.com.tr/GazeteHaberIciResim/2013/11/11/fft16_mf3767629.Jpeg

Bu konuya  neden onaya bağlı mesaj atıyoruz.? 

İnşallah kısa zamanda öğrencilerimizle Anıtkabir ziyaretine gideceğiz.

 

Diğer tarafta bu

http://i.milliyet.com.tr/GazeteHaberIciResim/2013/11/11/fft16_mf3767629.Jpeg

 

Olmakla kafayı bozdukları kısma bakınca, içimden " bizden de Shakespear ve Marlowe çıkacakmış da son dakikada Metrobüse yetişememiş " diye geçirmeden edemedim...

Bu konuya  neden onaya bağlı mesaj atıyoruz.? 

 

Aslında sadece bilgi amaçlı olması iyi olacağından ayrıca bir densiz gelip saçmalamasın diye  

Konunun 100 yıldır güncelliğini koruduğundan ve 100'lerce yıl daha korunması gerektiğinden...

Forumdaki arkadaşların konu üzerindeki düşünceleri okuyunca hem gururlandım hem de kaygılandım. Gururlandım çünkü doğru yerde olduğumu anladım. Kaygılandım çünkü içinden geçtiğimiz süreçte, Atatürk'ün adının geçmesine tahammül dahi edemeyen zihniyetlerin ülkenin üzerine çöreklenmesine karşı elimizden geleni yapamadığımızı düşündüm. Kendi adıma en başta yapmam gereken şey Atatürk'ü oğluma anlatmanın dışında onun ilkeleri ve bıraktığı mirasına bağlı bir birey olarak yetişmesi için elimden gelen çabayı göstermem gerektiğidir. Aksi taktirde gelecek on yıllarda Atatürk'ü hatırlamaktan öteye geçemeyeceğiz. Ülkemiz insanın yaşadığı bellek sorunu ve akıl tutulmasının gelecek kuşaklara etkisini düşündükçe bu daha da önem kazanıyor. İnatla, ısrarla ve inançla; OLMASAYDI OLMAZDIK!!!