Büyük felaketin üstünden  tam 14 sene geçecek bu gece... Belki depremin merkezinden 60 km uzaktaydım, belki daha çok küçüktüm. Ama depremde kaybettiğim yakınlarımı idrak etmeye, depremin izlerini gördüğümde ne kadar büyük bir felaket olduğunu anlamaya başladığımdan beri bugünlerde hep ayrı duygular hissederim...

 

Depremde 18 bin ölü var resmi makamlar için... Fakat bunun en az 2,3 katı ölü var anlatılanlara göre. Hala kayıplar olduğunu düşünürsek buna inanmamak içten bile değil..

Peki bu ölülerin sorumları şimdi neredeler? Açılan yaklaşık 2000 davadan %90'ı aklandı. Geri kalanlarda ya ertelendi ya takipsizlikten düştü. 

Sizce akıllandık mı ? Hayır! Deprem bölgesindeki illerde en fazla %55 sigortalı oranı var.(Bolu) Ve insanlarımız hala depremden orta ve ağır hasarlı çıkmış evlerde oturuyorlar. 

Halada izleri silemedik buralardan.. Konteynırlarda yaşayan insanlar, enkazlar, hala bazıları yerli yerinde duruyor. İyide oluyor biraz olsun hatırlatıyor bunlar bize depremi. 

Bunların bir daha yaşanmaması dileğiyle... Unutmayın deprem değil bina öldürür!

Hayatını kaybedenlere Allah'tan rahmet yakınlara baş sağlığı diliyorum...

Ağustos 16, 201312 yıl Kutluhan A. tarafından düzenlendi

Zorunlu deprem sigortaları ile binaları güçlendirmek yerine 10 yıldır etrafa çiçek ekiyoruz.
 
Bende,Hayatını kaybedenlere Allah'tan rahmet yakınlara baş sağlığı diliyorum...

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Türkiye'nin  en borçlu belediyesi(5 milyar)... Ama sırf bu işlerle insan hayatıyla uğraştığı için değil Yakup abinin dediği gibi yol kenarlarına parklar yapmaktan artistik köprüler yapmaktan başka birşey yok ... Bunlarda gerekli ama ilk önce insan hayatı...

Ben zaman zaman bu ülkede yaşadığımı unutmak istiyorum.

Doğumgünüme denk gelmişti bu acı olay ve çok etkilemişti beni. Öyle ki o günden beridir mum üflemiyorum doğumgünümde. Bir ömür unutmayacaklardanım... 

Allah kaybettiklerimize rahmet eylesin...

Çok büyük acılar; çok büyük dramlar yaşandı, unutmak mümkün değil.

 

Aradan geçen zaman içinde hiç bir değişiklik yok bana göre; yıl 2013 dere yatağı üzerine 8 katlı bina dikiyor toplu konut idaresi.

@Aydın Baran, bir şey değişmez ki, kadere karşı gelemezsin... 

Yeni yapılan evlerin sağlamlığından herkes çok emin birde... Aydın beyin dediği gibi durumlarda var hemde evler sadece alçıdan oluşuyor sanki. kabartmalar süsler .... Yeni yapılmış evlerde dükkanın daha çok müsait olması için kolonların tahrip edildiğini gördüm... Yani her şey eskisi gibi.

Yeni yapılan evlerin sağlamlığından herkes çok emin birde... Aydın beyin dediği gibi durumlarda var hemde evler sadece alçıdan oluşuyor sanki. kabartmalar süsler .... Yeni yapılmış evlerde dükkanın daha çok müsait olması için kolonların tahrip edildiğini gördüm... Yani her şey eskisi gibi.

Van'a gittiğimde depremden konu açılınca yıkılan binaların bir çoğunun altında dükkan olduğunu duymuştum.

VAN depremini  askerde  iken  gördüğpümden deprem anını  yaşamadım.

ama  gerek  marmara depremi  gerekse van depremi  büyük acılar yaşattı  lakin aklııanan  yok  bence.

 

ve bu tür durumlarda sağlık personeli olmanın da  ekstra bir zorluğu var.

 

ölenlere Allah tan rahmet diliyorum.

mekanları cennet olur inşallah

5 katlı olduğu söylenen binanın sadece tepesini, belki 1 kat yükseliğinde belki daha az bir halde gördüğüm anı pek unutabileceğimi zannetmiyorum. Çok şükür bizim yakın çevremizden kimse rahmetli olmamıştı ancak o Adapazarı'nın hali hayattan soğutur insanı.

Bir gecede tüm dünyaları değiştir insanların. Tüm mal varlığını bir gecede kaybedenler, tüm ailesini kaybedenlerini gördükten sonra mala mülke üzülemedi bile.

Bizim sülalenin çoğunluğu Sakarya'nın bir ilçesindeki evimizdeydik. Tüm halalarım, 4-5 kuzen, rahmetli babaannem, alt katta amcam yengem. Bir sülaleden geriye bir babam kalacaktı belki de. Çok şükür buradayız. Babamlar olabildiğinde hala yardım ederler tanıdıklarına da giden gelmiyor işte.

 

Sorumlular hakkında yorum yapamıyorum ben. Fazla kinimin ve nefretimin olduğu nadir konulardan biri.

 

Eğitim şart deyip geçmek gerek de sokaktaki adamın mütehait olduğu bu ülkede esnafın kolon kesmesi standart bir şey haline gelmiş...

 

Allah geride kalanlara sabır, yeni binaları yapanlara ve deprem bölgesinde henüz bu bilince erişememişlere akıl fikir versin. 

Amin bende izmit derince 60 evlerde idim o senelerde... bizim binamizin disindakk hatta sitenin kalan bloklari bile yikildi cogu arkadasimi dostumu kaybettim. Arabamiz gocuk altinda kaldi. Unutmak ne mumkun... allah kalanlara sabir ve saglik versin... cumleten basimiz sagolsun.

@Vural C.,allah korumuş Vural Bey.. geçmiş olsun. Sanırım eniştemde deprem günü oradaymış amcasında. Apartmanları yan yatmış..  

Depremden iki gün öncesinde Erdek'te tatildeydik. Depremde de İstanbul/ Maltepe evimizde. Ben salonda uyumuştum babamla annem tv izliyorlardı. Ben uğultu sesiyle uyandım. Ufak bir titreme oldu önce. Babam anladı deprem oluyor dedi. Ben uykulu kafayla depremin ne olduğunu bilmeden babamın kucağında buldum kendimi. Annem 1 yaşındaki kız kardeşimi almıştı kucağına. Koridordan geçmeye çalışıyorduk ama sallantıdan yürüyemedi kimse. Evin kapısına geldik hâlâ sallantı devam ediyordu. Herkes bağırıyordu 10 katlı binada. Kapıya çıktık bir kadın vardı. Bizim binada oturuyordu asansörde karşılaşıyorduk. Bizim kapının önünde dona kaşmıştı. Babamın kucağında ben varken bir eliyle kadına tokadı bir koydu, kadın birden bire bağırarak inmeye başladı merdivenlerden. Takılmış robot gibiydi. O an gözümün önünden gitmiyor. Merdivenden inmeye başladığımızda elektrikler kesildi ve deprem bitti. Dışarda kızıl kırmızı gibi bir hava vardı ve apartmanın merdivenlerindeki camdan o ışık geliyordu. Ben o an demek sabah olmuş diyordum, güneşin doğmasına az kaldı gibi yorumlamıştım. Binanın altına indik. Birçok kişi vardı binanın önünde bekleyen. Biz hiç beklemeden arabaya bindik ve gittik. Babam birçok kişiyi aramıştı cep telefonundan. Şebeke yok diye isyan ediyordu akrabalarımıza ulaşamadığımız için. O gece arabada sabahladık. Sahil yokunda birçok araç ve sahilde insanlar vardı uyuyan oturan. Artçı depremler oluyordu. Arabanın içinde oturuyorduk ve sanki tümsekten geçmiş gibi arabanın altından birşey geçiyordu.

O zamanlar babamlar Uluslararası nakliyat yapıyorlardı. Garaja gittik bir tane tırın içinde uyuduk birkaç gün. İki katlı yatağı vardı. Ben üstte, kız kardeşimle annem alt katta, babamda şöfor ve yolcu koltuklarında uzanarak uyuyordu. Babam evdeki değerli eşyaları ve yastık falan almak için eve girdi. O anda çok korkmuştum ya yine olursa ve yıkılırsa diye. Ev darmadağınmış. Mutfak dolapları kopmuş yerlerinden. Sonra hep beraber memleketimiz Hopa'ya gittik. Sonra annemle babam , bizi babaanneme bırakıp, İstanbul'a gelip evi toparladılar ve Samsun'a taşındık. Babamın dediğine göre iki tane balkon çökmüş binada. Bodrumdaki eşyaları toplarken bodrum katındaki kirişlerin kum gibi döküldüğünü görmüş.

Geçen ay gittim baktım yıkıp yerine yenisini yapmışlar mı diye. Eski bina duruyordu. Sorunlu ve yetersiz yerleri yenilediler mi bilmiyorum ama hâlâ daha aynı bina duruyordu.

Tanıdıklarımız akrabalarını kaybetti, çok acılar yaşandı. Evlerine korkudan giremeyenleri fırsat bilip, evlere hırsızlıklar olmuştu, yıkılan evlerde can kurtarmaya yardım edeceği yerde molozların arasında ziynet eşyası arayanlar olmuştu. Böylede bir milletiz!

Ağustos 16, 201312 yıl Çağlar Kasımoğlu tarafından düzenlendi

Allah miletimize böyle bir acıyı bir daha yaşatmasın.Kabus gibi günlerdi..Her fırsatta felaketlerden ders çıkarmalıyız diyoruz ama üzerinden 16 yıl geçmesine rağmen olası bir depreme karşı atılmış somut bir adım maalesef yine yok üstelik uzmanlar bir büyük deprem daha olacak diye bas bas bağırırken

Ağustos 16, 201312 yıl hüseyin ipek tarafından düzenlendi