Tevfik

yazık bi siyah yada kırmızı F3 çok eksikliğini hissettim ecobost seside dinlemek isterdik...

bende memnunun zaman zaman uzun km.lerde biraz lastik sesi ve yol sesi alsada...yokuşlarda zaman zaman hillholder aramıyor degilim...hele virajlarda esp çok gerekiyor köşelerden ansızın bir insan cıkınca bereket abs devreye giriyor trimlerimden ses bazen geliyor hoparlör mono tabiki ama gerektiği ses volümüne kızgın anlarda erşebiliyor...focus43 arabam benim...güzel yani... en güzel hali aracımın yalın ayak başı kabak olabilmesi....

olurmu ya...tit 5 k 115 ps...59.995 bakın 60.000 tl.lik rakamlardan çekilmiş....psikolojik indirim etkisi...çok rahatladık yani..3 gündür beklenen bebek ölü doğdu...

bende A4 e taktım kafamı...rahatlayınca 1.el alamadım 2.el...ama hep içinde kendimi hayal ediyorum..sürerken hiç dışarıdan ooo babalar be mal iyiymiş demiyom...bir şekilde hedefe kitlen beyin sana ona ulaşman için bintürlü yolbulur merak etme...şunu düşün bir şey aklına takıldı o an bulamadın unuttun günler geçti pat diye ogün bulamadığın şey aklına gelmiş şasırırsın...sen unutsanda beyin o aramayı o bilgiye ulaşıncaya kadar unutmaz... not:ulen bunları kitaplarda yazıyor adamlar gidip onlara bi sürü para veriyorsunuz bize bişi yok vala ya...

kulak tıkacı=servis

bazıları bakar....bazıları yaşar...... ogluma bir gün dedim ki...li cümlelerimden birini yazayım bari...araba merakı yüzünden yolda ne görse gelir anlatır..hep buba çok güzeldi bwm merco passat cc falan yada spor otomobiller...anlatırken şuna dikkat ettim hep görüşü dışarıdan anlatıyordu...ona dedimki...niye hep dışarıdan anlatıyorsunki..bu arabaları hiç kendini içinde hayal etmiyorsun sürerken kullanırken....deneyim yaşarken... işin özü şu hedefe kitlen mutlaka senin olur...dışarıdan hayal etme ...senin hiç kimseden eksigin yok...onlarında fazlası...sadece şu an için imkanları senden iyi olabilir...ama bu senin yarın onlardan daha iyi bir duruma gelemeyeceğini onlarında senden daha kötü bir duruma düşebileceğini bilemezsin..

Adam, köpek ve cennet Adam ve hayattaki tek arkadaşı olan köpeği, bir kazada birlikte ölmüşlerdi. Gökyüzünde dolaşırken, bembeyaz bulutların ardında muhteşem bir manzarayla karşılaştılar. Bahçe kapısında beyazlar içinde bir kadın gördüler. Adam, usulca sordu: "Burası neresi?" - Cennet, cevabını aldı. - Harika, çok susamıştım, biraz su verir misiniz? diye sordu. - Tabii efendim içeri buyurun. İçeride dilediğiniz kadar su bulabilirsiniz. Yalnız köpeğiniz sizinle gelemez. Hayvanlara yasak burası. Adam, bir an durdu, sonra, "Hayır ondan ayrılamam" diye itiraz etti; tam ters istikamette yürümeye başladı. Bir süre sonra, adamla köpek kendilerini çamurlu bir yolda buldular. Karşılarında yırtık pırtık elbiseli bir dede. Ona sordu: - Afedersiniz bana biraz su verir misiniz? Dede "İçeri gel" dedi, "Kapıdan girince hemen sağda bir çeşme var" - Peki arkadaşım da benimle gelip oradan su içebilir mi? - Tabii... çeşmenin yanında köpeğin de su içeceği bir kâse bulacaksın. Adam çok sevindi ve dedeye sordu: "Burası neresi?" - Cennet... - Ama nasıl olur, biraz önce muhteşem bir yere gittik, orasının da cennet olduğunu söylediler. çiçeklerle süslü, altın kapılı bir yerdi. - Orası cehennem. - Fakat sizin adınızı kullanıp, insanları kandırıyorlar diye hiç kızmıyor musunuz? Dede gülümsedi: - Kızmıyoruz, çünkü onlar kendi çıkarı için en iyi arkadaşını yarı yolda bırakanı cennetten uzak tutuyorlar.

http://www.youtube.com/watch?v=ADmmxIRiF84&feature=related http://www.youtube.com/watch?v=tsGThM1NUAc&feature=related

http://www.youtube.com/watch?v=-swYuU1l3eE&feature=related

Bizim Türk halkının en büyük özelliği bir duvar girinti cıkıntıısından atatürk şekli bile cıkartır...onun için çok severiz yapılan ne olursa olsun buzağı aramaya en büyük yeteneğimiz bu çünkü...

oğuzcum teşekkürler uyarın için ama şimdilik yayalara tanınan hız sınırlarına uyuyorum ....

Pozitif Hüzüne sadece şarkılarda tahammül edenlere... Kahkahaları çoğaldıkça mutsuzlukları azalacak sananlara... Dünyayı dert edinmeyi mikrobik bir hastalıkla temas gibi algılayanlara... Gündelik hayatındaki bütün sorunlarını bir tür "talihsizlik" gibi görüp sabah akşam başına "talih kuşu" konmasını bekleyenlere... Nasıl anlatayım ki... "Pozitif düşünmek" dedikleri aslında içinde derin bir korku ve endişe saklıyor! Mutsuzlukları ve hayal kırıklıklarıyla yüzleşmekten kaçan insanların hayatlarını "pembe kurdeleler"le süslemesinin nesi pozitif olabilir! Azıcık itince, yıkılan bir dekor bu! *** Fakat "pozitif düşünce" akımının çok taraftarı var. Hepsi de pek fanatik! Daha geçen gün... Büyük insanlık geleneklerinin vaaz ettiği "iyiyi düşünmek" ile kişisel gelişim piyasasının uydurduğu "pozitif düşünmek" arasında büyük fark var diye yazdım ve "hayat piyango değil, oturduğunuz yerde büyük ikramiye çıkmasını beklemeyin" dedim ya... Gördüm ki, birçok okur bu sözlerime bozulmuş. Onları anlıyorum. üstelik bu tavrın geleneksel yüzü de bizim toplumumuzda pek tanıdık ve yaygındır. "Hayatınızı değiştirmezseniz, yeni yıl sizin için zor geçer" dersiniz onlara; hiç duraksamadan "sen şom ağızlısın, zaten hep negatifsin!" tepkisini verirler. ölümden söz edersiniz, "ağzından yel alsın" diye ayaklara fırlarlar. Bu mudur, düşünmek? Bu mudur pozitiflik? Bilgiyle, sezgiyle, hakikat arayışıyla donatılmamış ve bütün varlığını acılardan kaçış üzerine odaklamış bir zihne, "düşünüyor" diyemeyiz! *** Popüler kültür açısından baktığımızda da "pozitif düşünmek" modası hiç masum değil! Boş hayaller kurdurmak ve "geleceği pazarlayıp satmak" üzerine kurulu açgözlü finans kapitalizmi 2008 krizine kadar "pozitif düşünmek" modasıyla el ele yürümedi mi? "Finansçıların büyük bir şehvetle toplumu uçuruma sürüklediklerini neden göremedik?" sorusuna şimdi bazı iktisatçılar şu cevabı veriyorlar: Sahte iyimserlik (pozitiflik) toplumu öyle sardı ki, olumsuz gelişmelerle hesaplaşamadık. (Bu modanın özellikle kanser hastaları üzerindeki tahribatını anlatan bir kitabı meraklısına öneririm: Barbara Ehrenreich, "Bright-Sided: How The Relentless Promotion Of Positive Thinking Has Undermine America.") *** Bunca yıllık ömrümde net biçimde anladım ki... Hayat ibret ve ironiyle bezenmiştir. Konfora doğru koştukça rahatsızlık peşimizden takip eder! Tatmin arayan insan tatminsizliği bulur! Mutluluk kovalayan, mutsuzluğa yakalanır! Ve ne yazık ki, şu gerçeği hep unutur, hep savsaklarız... Zeytin tanesinin buruşuk yüzüne ve damakta bıraktığı buruk tada odaklanmaktan; sevgilinin boynunun kuytusundaki kokuyu içine doyasıya çekmekten; ara ara herkesten uzak bir köşeye çekilip derinlere dalmaktan ve dost muhabbetlerinin hakkını vermekten daha "pozitif" çok az şey vardır!

Altyazı Charlie: Nasılsın? Stella: İyiyim. Charlie: Biliyorsun, değil mi? Günümüzde sadece "iyiyim" demek, asabım bozuk, özgüvenim kayıp ve çok duygusallaştım anlamına geliyor. (2003 Yapımı The Italian Job'dan bir sahne)

sagol canım...bugün toprağa vermiştik gecen hafta...tam 1 hafta oldu...allah sizinkilere sağlıklı ve uzun ömürler versin acılarını göstermesin inşallah...

Teşekkürler...doktorum...öyle...ben hüznü çok severim....aslında o doktora giden palyaço gibiyimdir de...çaktırmıyorum...bi büyügüm demiştiki kuyrugun düşmanına karşı hep dik olucak....yaralarım var kabuk tutacak düşecek ama izi hep kılıç yarası gibi çıkmıyacak... bazı şeyler...insanın kalbinin derisine yazılıyor onun hiçbirşey silemiyor bu yüzden...