Anlatılacak pek birşey olmadı gezide.

Yakup abiye hediye getireceğime dair söz vermiştim,maalesef olmadı çünkü ne hediyelik birşey alabildim ne de kendime pek birşey aldım.

İlk günler güzel geçmişti gezi ilk 2-3 gün gezdik dolaştık,sonra teknolojik alet tutkumdan dolayı birkaç elektronik birşeyler aldım biraz da Türkiye'ye oranla daha ucuz olmaları nedeniyle.Ama sürekli aklımda canım kardeşim vardı.Onun ölümünün üzerinden sadece 1,5 ay geçmişti.Ben pek istememiştim zaten Amerika'ya gitmeyi ama annem ve babam biraz mutlu olmamı istedikleri için ve biraz da hazırlık geçme sınavımın olması nedeniyle kurs için yolladılar beni Amerika'ya ama ben kursa bile başlayamadan geri döndüm.5 gün sürdü gezi.Normalde 1,5 ay olarak planlamıştık ama hiç zevk alamadım,gülemedim,mutlu olamadım.Ailedekilerin ve benim en çok desteğe ihtiyacımız olduğu zamanlarda,mutsuz birşekilde evimden uzakta 1,5 ay geçirmek çok anlamsız geldi ve döndüm.

Hediyeler için üzgünüm tekrar...

Aaa kardeşim o sözler hep şakayla karışıktı senin canın sağolsun hediyeler hiç önemli değil...

Kardeşin için çok üzülmüştük o zamanda.. İyi gelir diye ummuştuk ama olmamış anlattığın kadarıyla..Allah tekrar sabırlar versin belki birdaha ki gidişinde orayı daha çok sever ve mutlu olursun

Mantıklı Kararlar alman sevindirici..

Biz hep yanındayız

evet çok üzücü bir durum...ama şimdi omuzlarında daha fazla yükü kaldırman gerekli anne-babana kardeşinin eksikliğini hissettirmemen içinde...umarım başarırsın...ve hep o sizi ve ailenizle bedensel olarak yanınızda olmasada ruhsal olarak hep içinizde yaşacaktır...ona mekanının cennet olmasını diliyorum...sana da...toparlanman için sabır ve ailene...elbette yeri dolmayacaktır...ama...yinede yaşam sürüyor...ve hayatın izleri ve zaman bu konuda acınızın sadece hafiflemesini saglayacaktır...sevgili oglum...iyi ol...

Okuldan geliyorum eve,kapının önünde bekliyorum,kapıyı açmıyorum.Çünkü biliyorum ben kapıyı açınca kimse koşup gelipte boynuma sarılmayacak,hoşgeldin abicim demeyecek.Ağlamak geliyor o an içimden ama annemin görmesini istemiyorum...

haklısın......sen de annene öyle bir sarılki..o ikinizin birden sarıldığını hissetsin...acın yeni bunları yaşaman...hayata küsmen...neden niçin sorularını sorman...küfretmen...haykırman...gizlice aglaman hepsi normal....bunlar hepsi dönemseldir...inkar...öfke..acıyı yaşama..yaşatma...sonunda kabul etme..ve ilahi güce sıgınma...daha huzurla ve mutlu yaşayabilme..sende bunları sırasıyla anlatıp geciceksin evlat...inanki troy filmi hep bogazımda kalmıştır...hiçbir anne ve baba yaşarken böyle bir acıyı yaşamamalıdır der...orada ölen ogulları için...en azından sizin evdeki anıları ile mutlu ol...yoksa hayatının tüm geri kalanını onun üzüntünle gecirerek kendi ömrünü de anne baba ile olan yaşamınıd mutsuz kılarsın...bunu unutma...kardeşin senin yerine olsa oda aynı şeyi yapardı emin ol....

en son rabbit hole adlı filmi seyretmiştim...bir kazada cocukları ölen bir ciftin sonrasındaki yaşamını anlatan...bence onu indir ve birşekilde yaşamlarını izle olmadı anneve babana da izlet insanın acısı bazen başkalarınında başına gelen olayları görmesiyle evet...bizim dışımızdada bunları yaşıyan insanlar var demesiylede hafifleyebiliyor...

haklısın......sen de annene öyle bir sarılki..o ikinizin birden sarıldığını hissetsin...acın yeni bunları yaşaman...hayata küsmen...neden niçin sorularını sorman...küfretmen...haykırman...gizlice aglaman hepsi normal....bunlar hepsi dönemseldir...inkar...öfke..acıyı yaşama..yaşatma...sonunda kabul etme..ve ilahi güce sıgınma...daha huzurla ve mutlu yaşayabilme..sende bunları sırasıyla anlatıp geciceksin evlat...inanki troy filmi hep bogazımda kalmıştır...hiçbir anne ve baba yaşarken böyle bir acıyı yaşamamalıdır der...orada ölen ogulları için...en azından sizin evdeki anıları ile mutlu ol...yoksa hayatının tüm geri kalanını onun üzüntünle gecirerek kendi ömrünü de anne baba ile olan yaşamınıd mutsuz kılarsın...bunu unutma...kardeşin senin yerine olsa oda aynı şeyi yapardı emin ol....

en son rabbit hole adlı filmi seyretmiştim...bir kazada cocukları ölen bir ciftin sonrasındaki yaşamını anlatan...bence onu indir ve birşekilde yaşamlarını izle olmadı anneve babana da izlet insanın acısı bazen başkalarınında başına gelen olayları görmesiyle evet...bizim dışımızdada bunları yaşıyan insanlar var demesiylede hafifleyebiliyor...

Kabullenmek çok zor şuan.Bu konuyu annem ve babamla da konuşamıyorum.Acımı hafifletemiyorum henüz.Hayatımın her anında yanındaydı kardeşim.En mutlu günlerim,en kötü günlerim,en önemli seçimlerim... Her zaman yanımdaydı.Acılar paylaştıkça azalır denir ya.Hiç dikkate almamıştım bu sözü.Böyle bir acı yaşayacağımı tahmin bile edemezdim.

Şimdilik yaşamak istiyorum bu acıyı içimde.Unutmak istemiyorum kardeşimi.Unutamam da zaten.Zaman geçtikçe tavsiyelerinizi dikkate almaya çalışacağım.Çok teşekkür ederim sizlere

Kasım 20, 201114 yıl UğurcanU tarafından düzenlendi

Dikenden gül bitiren,kışı da bahara döndürür.

Sabır.Sabır.Sabır.

Çok acı kayıplar veriyoruz hayatta.Birgün bizi Çok sevenlerde bizi kaybedecekler, büyük acılar yaşayacaklar.

Hayatın düzeni böyle maalesef, kimi zamanlı kimi zamansız -yada bize göre zamansız ama tam zamanında- aramızdan ayrılıyorlar.

Ağlamak üzülmek ne yazık ki hiÇbirşeyi geri getirmiyor, 5 marttan beri hergün gözümden yaş akıyor ama nafile tabi.

Kardeşine Allahtan rahmet diliyorum, mekanı cennet olsun.

Çok acı kayıplar veriyoruz hayatta.Birgün bizi Çok sevenlerde bizi kaybedecekler, büyük acılar yaşayacaklar.Hayatın düzeni böyle maalesef, kimi zamanlı kimi zamansız -yada bize göre zamansız ama tam zamanında- aramızdan ayrılıyorlar.Ağlamak üzülmek ne yazık ki hiÇbirşeyi geri getirmiyor, 5 marttan beri hergün gözümden yaş akıyor ama nafile tabi.Kardeşine Allahtan rahmet diliyorum, mekanı cennet olsun.

Allah hepimize sabır versin.Aramızdan ayrılanlardan rahmetini eksik etmesin.Sanırım konu hakkında pek yorum yapmasam daha iyi olacak

Allah sabırlar versin kardeşim

Zaman sadece